من از برادر عزیز آقای حاج حسن زمانی نماینده سابق مردم ملایر در مجلس شورای اسلامی و رئیس فعلی دانشگاه ملی ملایر در مورخ ۹/۱۰/۱۳۸۵ شکایتی به دفتر ریاست جمهوری ارسال نمودم بدین شرح:
آقای حسن زمانی برادر خود را که در نانوایی کار میکرده است و بدون هیچگونه سابقه و تحصیلاتی در دانشگاه ملایر استخدام نموده و پست مدیریتی در اختیار ایشان قرار داده است.لذا تقاضای پیگیری جدی از رئیس جمهور را دارم.
تصویر این شکایت :
لینک آن:
http://www.pikipimp.com/pp/pimped_photo/s/image/51/433/448/a128.jpg?ts=1267095966715

کار جالب دیگر آقای حاج حسن زمانی برای شکوفایی هرچه بیشتر این شهر در سال ۷۶همکاری و همراهی با نمایندگان بروجرد برای تشکیل استانی با نام زاگرس است که این استان با مرکزیت بروجرد تشکیل می شد و ملایر شهر دوم این استان قرار می گرفت.آیا این خیانت نیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟البته ایشون زحمت کشیدند!!!!!!!!!!!! نماینده های شهرهای اطراف به فکر بالا بردن شهرشون بودند ولی ایشون به فکر پایین آوردن.الان ما شهر دومیم و در استان زاگرس هم شهر دوم بودیم تازه زاگرس یک استان درجه ۳ و همدان یک استان درجه ۱ به حساب می آید.جالب نیست؟
خدارو شاکرم که کارشون به ثمر ننشست و استان زاگرس شکل نگرفت.
آقای حاج حسن زمانی سوال من از شما اینست که ملایر شهری است با زیر ساخت های مناسب که خود قابلیت مرکز استان شدن را در ۱۰ سال آینده دارد و در حال حاضر به سرعتی چشمگیر در حال پیشی گرفتن از شهرهای اطراف است و پروژه های ملی وسیعی به همت نمایندگان فعلی در این شهر در حال اجراست که در زمانی نه چندان دور این شهر را به پر رونق ترین شهر در غرب کشور تبدیل خواهد کرد چرا باید شهر دوم استان زاگرس قرار میگرفت؟
گله من از شما مردم ملایر اینست که چرا با چشمانی کاملا بسته افرادی مانند سرکار خانم الهه راستگو یا حاج حسن زمانی را به مجلس شورای اسلامی می فرستید که جز به منافع خود به هیچ چیز دیگر نمی اندیشند.
چرا در شهری مثل ملایر که دانشمندان برجسته ای نظیر دکتر احمد سیف(دانشمند برتر نانوشیمی ایران در دو سال متمادی) وجود دارد و یا سایر دانشمندان و اساتید برجسته ملایری بایستی یک نماینده سابق مجلس(حسن زمانی) ریاست مهمترین دانشگاه آنرا بر عهده داشته باشد و مردم بروجرد با ذکاوت خاصی از اساتید ملایری برای ریاست دانشگاههای خود استفاده کنند.
مردم ملایر تا به کی...........................................................................................................