این روزها تنها مجموعه تلویزیونی چشم نواز شبکه های دولتی ایران، سریال معظم "در چشم باد" ساخته مسعود جعفری جوزانی است که روزهای جمعه ساعت ۲۲ از کانال یک پخش می شود. مجموعه ای که پس از سال ها تحقیق و نگارش و فراز و نشیب های فراوان ساخت، سرانجام اوایل امسال به روی آنتن رفت. جعفری جوزانی در سریال 50 قسمتی در چشم باد سه مقطع پرآشوب تاریخ معاصر ایران -قیام میرزا کوچک خان، جنگ جهانی دوم و آزادسازی خرمشهر- را در گذر زندگانی سه نسل متفاوت از یک خانواده ایرانی به تصویر کشیده است. فکر می کنم بتوان جرات کرد و در چشم باد را در کنار مجموعه های ماندگاری مثل هزاردستان، امام علی، سربداران و چند سریال دیگر در زمره آثار شکوهمند تاریخ تلویزیون ایران قرار داد. در این میان لوکیشن های زیبا و خیال انگیز در طبیعت بکر شمال، داستان روان و ساده در دل تاریخ معاصر، شخصیت پردازی های پخته و قابل تقدیر، موسیقی آسمانی استاد حسین علیزاده و تلفیق آوازهای محلی و تاجیکی و صدها شاخص منحصر به فرد دیگر است که می تواند ما را برای چنین انتخابی مجاب نماید. در چشم باد علیرغم همه محدودیت های سینمایی در ایران، تصویری شاعرانه و عاشقانه از روابط پاک انسان ها را به تصویر می کشد. آن چه جعفری جوزانی در ساخته اش روایت می کند داستان زیباترین و در عین حال مقدس ترین عشق های زندگی انسان هاست. عشق به آرمان ها، عشق به وطن، عشق به معشوق گمشده و... همه و همه برای مخاطب این داستان ملموس و خودمانی است. طراحی صحنه بی نظیر با بهره گیری از مناظر طبیعی گیلان و حرکت به سمت پلان های معناگرا دیگر ویژگی مثبت در چشم باد است. تلفیق زیبای موسیقی و عشق در کنار تکیه بر انسانیت و شرافت افراد سینمای ساده و دوست داشتنی جعفری جوزانی را در در چشم باد رقم زده است. سیر داستان در دل تاریخ، و خلق آدم ها و موقعیت های داستانی در بطن رویدادهای واقعی تاریخ معاصر ایران، بیننده را به یاد قصه های زیبای مسعود بهنود می اندازد. به هر حال قصدم نه نقد سینمایی است و نه اطاله کلام. فقط احساس کردم به عنوان یک بیننده موظفم چند خطی درباب سریالی که به نظرم تابلوی بی نهایت زیبا و خاطره انگیز روابط و عواطف انسان هاست بنویسم و از خالق این اثر بابت نگارگری بی همتایش ستایش کنم. جايي خواندم مسعود جعفري جوزاني گفته است: در چشم باد وصيت نامه سینمایی اوست. و به راستي که عجب وصيت نامه شاعرانه و زيبايي نگاشته و چه عشق های معصومانه و دل انگیزی روایت کرده است. کاش سایر سینماگران ما هم چنین وصیت نامه هایی داشتند...

منبع: وبگاه رسمی جوزان فیلم